Hallo 2018
Hier ben je dan, 2018
Iedereen heeft je nu al gevierd terwijl je je geheimen nog niet hebt prijsgegeven. Omdat iedereen er steevast van overtuigd is dat jij het beter zal doen. Sommigen hebben dan weer gevierd dat 2017 achter de rug is.
Vieren doe ik al jaren niet meer. Het is toch gewoon de volgende dag in een nieuwe jaartelling?
Vandaag voelt hetzelfde als gisteren, ik ben nog steeds alleen, ik moet mijn zoon nog altijd delen met zijn vader en diens lief, ik heb nog steeds evenveel centen op de bank staan, ik heb nog steeds een overdonderend liefde gevende moeder, ik werk nog steeds in een schattig kinderwinkeltje met te gekke collega's en ik probeer nog steeds mijn bachelor af te werken.
Neen echt vieren doen we niet meer. Maar ondankbaar ben ik zeker ook niet. Al had ik mijn leven natuurlijk helemaal anders voorgesteld. Iemand zei me gisteren dat het leven je brengt naar waar je zijn moet ook als je daarmee eerst door een ongelooflijk diep dal moet. Mag ik me dan nu efkes aanmelden om terug uit het dal te kruipen alstublieft??
Mijn eerste week van 2018 zal toch al wat stroever gaan dan andere weken, dat weet ik nu al. Ik heb daarnet mijn zoon afgegeven aan de papa voor een week. Vreselijk verscheurend. En ik heb me laten vertellen dat het niet echt betert dat gevoel. Guess I'll have to get used to it. Al kan ik me voorstellen dat het iets minder pijn doen als je niet alleen in je living zit achter je laptop met een onverschillige kat naast je.
Dan vul ik de week maar goed op zodat ik zo min mogelijk bewust moet denken aan dat kleine hartendiefje. En we beginnen morgen met een dagje Gent ;)
Prettig nieuwjaar lieve lezers dat jullie hartjes gevuld mogen zijn en de liefde voor elkaar onsterfelijk, dat is mijn wens voor jullie
Reacties
Een reactie posten