6 maanden en 6 dagen

Elf uur 's avonds, ik lig al een half uur te draaien in mijn bed maar kan de slaap niet vatten.
Ik neem dan maar een Sedinal en wacht op wat meer rust in mijn hoofd. Ondertussen schrijf ik nog eens naar jou.

De voorbije twee weken waren opnieuw emotioneel erg zwaar. Al heeft de buitenwereld daar niet zo veel van gezien bij mij.

Het is nu 6 maanden en 6 dagen geleden dat mijn wereld instortte... een half jaar dat Aaron in twee huizen woont, een half jaar dat mijn hart half leeg is.

En elke dag bouw ik twee stenen bij, maar er brokkelt ook elke dag een stukje af.
Vorige week opnieuw een groot stuk dat afbrokkelde want hij gaat het huis verkopen. Ondanks hij me zei er wel te willen blijven wonen. Jammer, ik mis mijn huis verschrikkelijk. Als ik de waarheid had geweten van in het begin dan had ik gezorgd dat ik wel het huis kon houden. Maar mijn 20-uren job laat me dat niet toe.

Waarom heb ik maar een 20-uren job vraag je je af? Omdat toen ik op job hunt was alles in mijn leven nog perfect was en ik die zou gaan werken was een extra voor ons gezin. Nu leef ik van mijn 20-uren job. Een supertoffe aanstelling die ik niet kwijt wil, met begripvolle collega's voor het feit dat ik een klein kindje heb en dus soms wel eens op mijn hoofd kan staan. Dat vind je zo makkelijk niet meer tegenwoordig. Ja ik had misschien wel een andere job kunnen zoeken, maar ik moest zo snel mogelijk weg uit het huis dus moest ik ook snel een contract kunnen voorleggen aan mijn nieuwe huisbaas.... Zie je mijn dilemma toen?
Ondertussen heb ik me ook ingeschreven om een beter diploma te halen door zelfstudie, iets wat ik met een fulltime waarschijnlijk niet zou kunnen bolwerken.

Nuja daar hoor je me eigenlijk nog het minst over klagen hoor.
Vooral gevoelswijze beleef ik terug dagen uit die eerste week. Intens verdriet en nu besef van zijn bedrog wat het verdriet nog zwaarder maakt.

Hoe kan je plots iemand niet meer graag zien? Hoe kan je de persoon waarmee je jaren een leven hebt opgebouwd gewoon uit je hoofd zetten? Hoe kan je iemand anders kiezen boven de moeder van je kind. Ben ik dan zo idealistisch? Of gewoon extreem naïef?

Ik begrijp het nog steeds niet. En ik ben bang dat ik het antwoord nooit zal krijgen.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Mijn passie voor reizen

Leuke accessoires

We hebben een moestuin!